18 Ocak 2017

uA UNI Sakarya | Iğdır Yardım Organizasyonu Hikayesi

uA UNI Sakarya | Iğdır Yardım Organizasyonu Hikayesi
uA UNI Sakarya | Iğdır Yardım Organizasyonu Hikayesi

Nereden başlamak gerek bilmiyoruz ama en güzeli projemizin de adı olan dünyada başka hiç bir oluşumun başaramayacağı “Daha İyi Bir Dünya İçin” koreografisine gidelim. Maçın ardından Sakarya’ya dönüşte koreografiyi başarmanın da verdiği mutlulukla düşüncelerde yavaştan oturuyordu. Hayat mottomuz olan ve en güzel işlerimizin imzası olan “Hep İleri Daima İleri ” demek için daha güzel neler yapabilirdik düşüncesi sarmıştı otobüsü. Yollar geçerken besteler söylenirken sosyal medyada da denk geldiğimiz bir ihtiyaç heyecanlandırmıştı hepimizi. Daha iyi bir dünya demiştik bunun hakkını vermemiz için o ihtiyacın karşılanması gerekirdi.

 

Planlar yapılmaya başlanmış sonucunun hayallerine dalıp mutluluğumuz iki kat artmıştı. Yarının geleceğiydi o çocuklar onların yüzlerini gülümsetmek her şeye değerdi. Yapacaktık bu işi o hayal ettiğimiz sonuca da ulaşacaktık, onca emeklerle boyanan o pankartları da faaliyete geçirecektik. Ertesi gün hümmalı bir çalışma başlamıştı. Gerekli iletişimler kurulmuş okul müdürünün verdiği bilgiler doğrultusunda eksik listesi belirlenmişti. Okul müdürümüzün telefondaki heyecanı moralimize moral katıyor eksikleri tamamlamaya başlıyorduk. Biz bir aileyiz diyorduk ya hep o ailenin en büyükleri devreye giriyordu. Grubun kurucusu abilerimiz, yıllar önce mezun olan abilerimiz yeni mezun olan abilerimiz kardeşlerimiz, okumaya devam eden bizlere her zaman olduğu gibi bu seferde desteklerini esirgemiyorlardı.. Yani her zamanki gibi abisiyle,kardeşiyle çok sağlam geliyorduk.

 

Uzun süreli çalışmalar,toplantılar,konuşmalar.. bütün hepimiz odaklanmıştık sonuca. Eksikler tamamlanmıştı biletler alınmıştı o güzel kısıma yaklaşıyorduk. Hiç bir şeyi değişemeyeceğiz o çocukların mutluluğu kısmına.. Yardımlarımızı tek tek kolileyip Sakarya’dan İstanbul Atatürk Havaalanı’na doğru çıkmıştık yola. İstanbul’a geldiğimizde yoğun kar nedeniyle iptal olan uçak haberi ile bizleri bekleyen çocukların heveslerini kırılacak düşüncesi moralimizi bozsa da ertelettiğimiz uçağın gününü beklemeye başladık. O gün geldiğinde de dinmeyen kar yağışı bir hafta daha ertelememize sebep oluyordu uçuşumuzu. En sonunda yağan kar dinmiş ve gülümsetmek için gideceğimiz Iğdır’a gülümseyerek gidiyorduk. Peş peşe gelen aksiliklere bir yenisi daha ekleniyor Iğdır’daki yoğun sis nedeniyle Kars’a iniyorduk. Hiç moralimizi bozmadan Kars’tan kara yolu ile Iğdır’a geçip merkezde bizi bekleyen okul müdürüyle buluşarak yardımlarımızı okula getiriyorduk.

 

Her şey hazırdı sabah olacak öğrenciler gelecek onlar gülümseyecek ve dünyanın en mutlu insanı bizler olacaktık. Ki öyle de oldu.. Önceden ayırıp paketlediğimiz yardımlarımızı hocalarımız ve okul müdürümüzle beraber tek tek sınıflara girip dağıtıyorduk. O an anlamıştık ne kadar güzel bir iş yaptığımızı.. Ee tabi küçükken hepimizin en büyük hobisi olan günümüzde pek örneğini göremediğimiz okul bahçesinde top oynamayı gerçekleştirmeden dönmek olmazdı. Yerlerdeki karları önemsemeden başlıyorduk maça. 3.sınıf ve 4.sınıfların rekabetine bizler de kapılarak çocukluğumuza dönüyorduk adeta.. Hayatımızın en güzel anılara bir yenisini hatta en güzelini eklemek için bir fotoğraf alıyorduk hep beraber. Vedalaşma vakti gelmişti bir yanımız otobüsteki o hayalimizi yaşadığımız için çok mutlu diğer yanımızda gideceğimiz için hafif buruk. Neyse ki derslerine çok çalışıp ileride güzel yerlere gelerek bizi hiç unutmayacaklarının sözünü veren öğrenciler siliyordu o burukluğu içimizden. Ve bu güzel macera büyük mutlulukla sonlanıyordu.

 

Okuma yazmayı yeni öğrenen çocuklara Galatasaray sevgisini aşılayabildiysek ne mutlu bize..

 

Adımlarımızın olduğu her yerde “Kampüslerin Tek Efendisi” hep en tepede olacaktır.

Paylaş: