16 Ekim 2016

Gençlerbirliği Deplasman Hikayesi

Gençlerbirliği Deplasman Hikayesi
Gençlerbirliği Deplasman Hikayesi

Yaklaşık 1 aylık süre zarfından sonra İstanbul dışı deplasman vakti gelip çatmıştı. Özlemiştik deplasman otobüsünün havasını… Bu hasret, arzu cumartesi sabah İncirli’de soğuk havada içimizi ısıtıyordu adeta. Ufaktan bir şeyler atıştırıp sabah 6’da yola koyulduk. UNI iki otobüsle Başkent yolunda… Mehmet Türkkan, Nesim Abay, Ahmet Öksüz gibi eksiklerle yollardayız. Bir sonraki deplasmana bekliyoruz onları artık. 🙂

 
Mehmetçik vakfında kısa bir mola… Ufaktan su vb. ihtiyaçları giderip yola devam ediyoruz. Hem maç heyecanı hem de Ata’mızın huzuruna çıkacağımızın verdiği heyecan gurur, içimiz kıpır kıpır…

 

Ankara’dayız… Başkent bizi daha birinci dakikada şaşırtıyor. Soğuk bir hava olacağını düşünen bizler, daha bu şaşkınlığı atamadan Anıtkabir’e varıyoruz. Ülkemizin dört bir yanından gelen UNI ve il temsilcilikleri ile atamızın huzurundayız. Bizlere kulüp yöneticilerimiz de eşlik ediyor. Tören gerçekleştikten sonra hatıra fotoğraflarımızı çekildikten sonra Anıtkabir’den ayrılıyoruz. “Stadın karşısında boş bir arazide maç saatini beklemekten başka hiçbir şey kalmıyor yapacak”… – derken hemen bir futbol topu çözülmüş, emektar Hasan abi kadrosunu kurmuş, başlama vuruşunu yapıyordu. Geri kalanlar da çim tribünlerinde yerini alarak bu güzel futbol şovunu izliyordu. 🙂

 

Yorgunluk ve açlık çökmüştü iyice herkese. Etrafta yemek yiyebileceğimiz hiçbir yer yoktu. Çareyi marketi fethetmekte bulduk. Salam, peynir, zeytin, domates salatalık su kola ayran vs. derken bir saatlik alışverişin ardından 3 araba yiyecek, içecek ve 68 cm’lik fiş ortaya çıkmıştı. Kimseler buna anlam veremezken biz etraftaki bakışlara aldırmadan teşkilatın neferlerinin ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyorduk. Alışverişi yaptıktan sonra adeta bir piknik havasında karnımızı doyurup tribündeki yerimizi alıyorduk.

 

Reis’in 3’lüsüyle başlayan maç ve tribün “Kalplerde yıldız, gönüllerde ay. Şampiyonsun Galatasaray” sözleriyle son buluyordu. 3 puanı aldık, keyifler yerinde, artık dönüş vakti… Otobüste tatlı yorgunlukların eşliğinde goygoylara kaldığımız yerden devam ediyoruz. Kısa bir çorba molası veriyoruz ve sonra tekrar yola koyuluyoruz.

 

İstanbul’dayız… “Ankara’nın en güzel yanı İstanbul’a dönüşüdür.” “İstanbul da güzelse sebebi Galatasaray’dır.” 🙂

 

Adana’da görüşmek üzere…

 

CuyUN3HWEAA8M_z    DSC_1776

Paylaş: